Εκτείνεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λάρισας, 25 χλμ ΝΔ της Ελασσόνας. Συνορεύει ανατολικά με το δήμο Ποταμιάς και βόρεια, νότια και δυτικά με το νομό Τρικάλων.

Καταπράσινο γραφικό χωριό στις ανατολικές πλαγιές των Αντιχασίων. Έλαβε το όνομά του κατά πάσα πιθανότητα από την πέρδικα, το κυνήγι της οποίας ευδοκιμεί στην περιοχή (Πέρδικα > Περδικούσα > Βερδικούσα).

Το σημερινό χωριό προήλθε από τη συνένωση εννέα μικρότερων οικισμών κατά το 16ο αι. Στην Τουρκοκρατία απολάμβανε σχετική αυτονομία, όντας υποχρεωμένο να καταβάλλει στον Τούρκο διοικητή της περιοχής κεφαλικό φόρο σε δημητριακά προϊόντα. Πριν από την Επανάσταση του 1821 υπήρξε κέντρο και πέρασμα των κλεφτών από τον Όλυμπο στην Πίνδο. Η Βερδικούσια περιστοιχίζεται από δάση οξιάς, ενώ τα νερά της περιοχής είναι πηγαία, εύγευστα και με θεραπευτικές ιδιότητες. Η θέα που προσφέρει είναι πανοραμική. Διακρίνονται ο κάμπος της Ελασσόνας ανατολικά, ο Όλυμπος, ο Κίσαβος, ενώ στα πόδια του χωριού κυλά ο Τιταρήσιος ποταμός, όπου εκβάλλουν τα νερά των χειμάρρων της περιοχής.   Το καλοκαίρι επικρατεί κλίμα ιδιαίτερα δροσερό και έτσι η Βερδικούσια προσφέρεται για ξεκούραση και παραθερισμό. Την περιοχή χαρακτηρίζει πλουσιότατη χλωρίδα και πανίδα με   καταπληκτικές φυσικές ομορφιές. Οι κάτοικοι διακρίνονται για την παραδοσιακή φιλοξενία τους.

Αξιόλογο είναι το γεφύρι του Δαμασκηνού σε απόσταση 1 χλμ.,   πέτρινο, μονότοξο και σε άριστη κατάσταση, ενώνει τις δύο όχθες του ξηροπόταμου Παλισκιώτη.

Το κάστρο της Παλιάσκας, φρούριο χτισμένο περιμετρικά με τεράστιους λίθους. - Το δάσος του Μάμαλη γεμάτο οξιές, με απέραντη θέα.

Το ύψωμα Σταυρός στα δυτικά του χωριού. Κατά την παράδοση ο άγιος Κοσμάς Ο Αιτωλός έστησε εκεί ένα ξύλινο σταυρό, προφητεύοντας πως τα δάση αυτά θα είναι ευλογημένα και θα προφυλάξουν πολλούς κατατρεγμένους χριστιανούς.

Καταφύγιο θηραμάτων έκτασης 15,000 στρ. που δημιουργήθηκε το 1991.

Καφενεία, ταβέρνες με εκλεκτό τσίπουρο και ντόπιες λιχουδιές, ψησταριές, Ταχυδρομείο, κοινοτικός ξενώνας - ΜΟΤΕL - ενοικιαζόμενα δωμάτια, Φαρμακείο εξυπηρετούν τους μόνιμους κατοίκους του χωριού αλλά και τους πολλούς του επισκέπτες.